เรื่อยๆมาเรียงๆ

ร้านอาหารนี่เปิดแล้วเหนื่อยมากเลยนะเนี่ย 

แต่สนุกไปอีกแบบ  เป็นงานที่ทำไปเรียนไป  เหนื่อยเอาการนะเนี่ย

ลูกๆก็น่ารัก  เข้าใจแม่เนอะว่าแม่ต้อวทิ้งให้หนูๆ อยู่บ้าน เพราะแม่เอาหนูมาร้านไม่ได้

แรกๆห่วงเค้านะ  แต่อีกนั่นแหละ ดีดี้บอกว่า 

นี่หมานะคะ  มิใช่คนมันอยู่บ้านคนเดียวเป็น

เลี้ยงนี่ยิ่งกว่าคนอีก  เอาใจสารพัด  อาหารก็กินแพงกว่าคน

เสื้อผ้าก็แพง ค่าหมอไม่ต้องพูด  แถมมี insurance อีกแน่ะ

 คือจะตามใจไปไหนเนี่ย 

ตอนนี้ใกล้พูดภาษาคนได้แล้ว  แถมฟังออกทั้งไทยและอังกิดนะคะ

ใครอยากเลี้ยงลูกให้รู้สองภาษายินดีให้คำปรึกษาไม่คิดตังค่า

รับรองได้ผลชัวร์

เพราะตอนบินกลับเมืองไทยด้วยกันเมื่อปีที่แล้ว  ลูกสาวภาษาไทยยังไม่แข็งแรงต้องพูดอังกิดกะเธอ

เดี๋ยวนี้ได้ทั้งสองภาษาสบายมากกกกกกกก

กลับไทยคราวหน้า สบายเลยลูกแม่  :)

PS. นาจา  charge แบตโทรศัพท์ไว้คุยกะเพื่อนมั่งนะยะ  มัวแต่คุยกะคนอื่นหมั่นไส้